Γλυκές αναμνήσεις, όμορφες συναντήσεις, φωτογραφίες ..

Γλυκές αναμνήσεις...
Εν όψει των ημερών, μία φωτογραφία του 1960 από σχολική εορτή, ο αδελφός μου κι εγώ ..

Η φορεσιά που φοράει ο αδελφός μου, ήταν η τσολιαδίστικη στολή που φορούσε ο παππούς μου (γεννημένος το 1888), όταν υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία και ήταν στην βασιλική τότε φρουρά στα Ανάκτορα. Η φορεσιά η δική μου, της Αμαλίας, είναι φτιαγμένη απ τη μητέρα μου και την φόρεσαν και οι κόρες μου μικρές, πράγμα που είχε χαροποιήσει τη μητέρα μου. Και η μητέρα μου και ο αδελφός μου έχουν πια φύγει απ τη ζωή, τις στολές όμως τις έχω ακόμα και έχουν για μένα ανεκτίμητη αξία !!!

Όμορφες συναντήσεις....

Δεν είχα βρει το χρόνο να σας δείξω φωτογραφίες από την συνάντηση στο καφέ Merlin με τις αγαπητές φίλες που κεντούν, πλέκουν και ράβουν. Ήταν εκεί, η Κλαυδία με τις εξαιρετικές κούκλες της, η Πόπη με το θαυμάσιο κάδρο της "Το σπίτι της ευτυχίας" και η Εύα με τα πολύ ιδιαίτερα και κομψά μικροδημιουργήματά της !!!

΄

Οι όμορφες αυτές συνευρέσεις είναι από τα πολύ όμορφα που συμβαίνουν στη γειτονιά μας και είναι και ο λόγος που δεν μετανιώνεις ποτέ για τις επιλεγμένες γνωριμίες !!!!

Φωτογραφίες....

Δεν υπάρχει βέβαια περίπτωση να  κάνω την βόλτα μου και να μην τραβήξω και φωτογραφίες με τα αγαπημένα μου θέματα. Οι παλιές  πόρτες φορτωμένες με γιασεμιά,

Και βέβαια τα περίτεχνα ποδόμακτρα, που τελικά υπάρχουν αρκετά, ίσως βέβαια ένας λόγος είναι που δεν καλοφαίνονται από τις πρασινάδες και δεν τα έχουν ξηλώσει να τα πουλήσουν...

Μετά από μια επίσκεψη σε γνωστό βιβλιοπωλείο, φωτογράφισα τη βιτρίνα του γιατί μου άρεσε πολύ το θέμα

Και τα καλοφτιαγμένα γκράφιτι που στολίζουν μία ταβέρνα στην πλατεία Εξαρχείων

Και τον τοίχο μιας πολυκατοικίας

Αυτά λοιπόν αγαπητοί φίλοι, 

Χρόνια πολλά και τα ξαναλέμε .......

Η αγάπη για τη σταυροβελονιά συνεχίζεται ......

Λαογραφικά θέματα..
Μ αρέσουν ιδιαίτερα τα μονόχρωμα σχέδια και γι αυτό κέντησα τα δυο ευτυχισμένα ζευγάρια....

Είχα όμως μία ατυχία, με το χρώμα και με το σιδέρωμα, η οποία δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω, αλλά εμφανίστηκε αφού μπήκε στην κορνίζα. Δεν ξέρω αν πρέπει να το ξεμοντάρω και να το πλύνω πάλι.... πολύ φοβάμαι ότι δεν θα αλλάξει τίποτα δυστυχώς. Προς το παρόν το άφησα έτσι γιατί έτσι κι αλλιώς δεν ξέρω που να το κρεμάσω, φευ !!!!  Δεν υπάρχει κενό σε τοίχο !!!!

Δεν έμεινα όμως εκεί... έφτιαξα και μία θήκη για το κινητό μου με θέμα, τι άλλο, το χόμπι μου ....

Κοντινές βόλτες ....

Να σας πάω λοιπόν και μία βόλτα στην Πάρνηθα από τη μεριά της Φυλής (Χασιάς) για να σας δείξω την μονή Κλειστών που είναι αφιερωμένη στην Παναγία. Η μικρή εκκλησία είναι χτισμένη μέσα στο βράχο το 1100

Στην απέναντι μεριά του βουνού και αφού διασχίσεις τη χαράδρα υπάρχει μία σπηλιά που κατά την παράδοση εκεί βρέθηκε η εικόνα. Εκεί υπάρχουν σήμερα εικονίσματα και το καντήλι ανάβεται από τις καλόγριες της Μονής και είναι συρόμενο...

Ο προαύλιος χώρος είναι περιποιημένος και πεντακάθαρος με όμορφες γωνιές ....

Κάντε μία βόλτα να απολαύσετε τη φύση και τη βλάστηση της περιοχής.... θα σας αρέσει πολύ !!!!!!

Και βέβαια συνεχίζω να φωτογραφίζω ποδόμακτρα γιατί μ αρέσουν οι ομορφιές της παλιάς πόλης..

Δυστυχώς όμως φτιάχνοντας τα πεζοδρόμια, δεν τα προσέχουν να τα αναδείξουν, αλλά έ για τους λάτρεις του είδους όλο και κάτι παραμένει .....

Να σας δείξω και μία ταμπέλα που φωτογράφησα μια και μου άρεσε....... 

Ευρηματικός ο τσαγκάρης, αλλά δεν ξέρω αν θα βρει πελάτες για επισκευή τσαρουχιών χα χα χα !!!

Σας εύχομαι καλό μήνα και καλό Φθινόπωρο !!!!!!

Δείγματα τέχνης !!

Η αγάπη μου για τα χειροποίητα παλιά αντικείμενα με έσπρωξε να φωτογραφίσω τις γνωστές σε όλους τους παλιούς φίλους σιδερένιες λάμες, τα ποδόμακτρα, που υπήρχαν στις εξώπορτες στα παλιά σπίτια...

Από το 1920 όλα τα σπίτια είχαν αυτά τα περίτεχνα σιδεράκια, μια και οι δρόμοι είχαν χώμα και όχι άσφαλτο, για να μπορεί όποιος έμπαινε στο σπίτι να σκουπίζει τις λάσπες απ τα παπούτσια του.

Και όλα αυτά μέχρι το 1960 περίπου που άρχισε η οικοδομή στην Αθήνα και δυστυχώς εξαφανίστηκαν όλα αυτά μαζί με τα μαρμάρινα σκαλοπάτια τους. Και όσα έχουν παραμείνει, στρώσε και ξαναστρώσε τα πεζοδρόμια, έχουν εξαφανιστεί ....

Εγώ πάντως, θα συνεχίσω να τα ψάχνω εννοείται !!!!!!

Και άλλο ένα υπό εξαφάνιση είδος είναι τα ρόπτρα, που και αυτά τα λατρεύω και ιδού μερικά που "αλίευσα" απ το διαδίκτυο !!!!

Είναι κι αυτά τόσο περίτεχνα, αληθινά έργα τέχνης !!!!!

Και ένα παραδοσιακό θέμα, που ανακάλυψα στο σπίτι εξαδέλφης. Παλιές φωτογραφίες που για να φυλαχτούν, ράφτηκαν η μία δίπλα στην άλλη μια και δεν υπήρχαν τότε βέβαια άλμπουμ για να τις τοποθετήσουν !!!!

Και η πίσω πλευρά τους, τυπωμένη σαν κάρτα !!!

Και να σας δείξω και τα νέα μου ψαλιδάκια που απέκτησα γιατί συλλέγω ΚΑΙ ψαλιδάκια !!!

Σας εύχομαι καλό υπόλοιπο Καλοκαιριού και καλό μήνα !!!!!

Και η ζωή συνεχίζεται ....

Ένα ταξίδι αστραπή στη Φωκίδα για ένα γάμο αγαπημένων παιδιών και βέβαια δεν παρέλειψα να τους φτιάξω και τις κεντητές πετσέτες τους..... μία για τον καθένα με το όνομά του και μία μικρή χεριών !!

Να ζήσουν ευτυχισμένοι ως τα βαθιά τους γεράματα !!!

Όπως καταλαβαίνετε με το κινητό ανά χείρας έβγαλα όλη τη διαδρομή για να εξασκώ λιγάκι και το άλλο χόμπυ μου που είναι η φωτογραφία. Και να αρχίσω με μια πολύ όμορφη εικόνα από την Αλίαρτο (έξω απ τη Λειβαδιά) με τους πελαργούς στον τρούλο της εκκλησίας, που θέλει λίγο προσπάθεια να τους διακρίνετε ....

Μία επόμενη στάση για να ανάψουμε ένα κεράκι στον Άγιο Αθανάσιο, στο Ζεμενό

Και μία άποψη από το εσωτερικό του....

Στον εξωτερικό χώρο η φύση σε όλο της το μεγαλείο με τα τεράστια πουρνάρια !!

Να και μία πανέμορφη πεταλούδα που μου έκανε τη χάρη και περίμενε να τη φωτογραφίσω.... όταν πέταξε δε, είδα ότι το κάτω μέρος της ήταν ένα φανταστικό πορτοκαλί χρώμα !!!

Και αφού περνάμε το Ζεμενό, στην τελευταία στροφή, έχουμε αυτή τη απίστευτη θέα, που αντικρίζουμε την Αράχωβα !!

Αρχίζουμε να κατηφορίζουμε και βλέπουμε το κανάλι που φέρνει το νερό στην Αθήνα από τη λίμνη του Μόρνου..... και είναι γεμάτο !!

Και όλο και κατεβαίνουμε και φτάνουμε Ιτέα. Στάση οπωσδήποτε για να φωτογραφίσω τα δύο πανέμορφα νησάκια που βρίσκονται στον κόλπο της. Το ένα είναι ο Άγιος Αθανάσιος που είναι κατάφυτο από ελαιόδεντρα και πεύκα, έχει μια παραλία και είναι (λέει) ιδιωτικό, και το άλλο είναι ο Άγιος Κωνσταντίνος που είναι ξερονήσι και δεσπόζει επάνω το εξωκλήσι του Αγίου που μέχρι σήμερα γιορτάζουν τη Χάρη του οι κάτοικοι της περιοχής. Δίπλα στο καμπαναριό του επί Τουρκοκρατίας υπήρχε Κρυφό Σχολειό και  κρυφό νοσοκομείο. Στο παρελθόν δε τα δύο νησάκια ενώνονταν μεταξύ τους με πέτρινη γέφυρα μήκους 210 μέτρων μήκους και 4 μέτρων φάρδος, η οποία είναι ακόμα και σήμερα ορατή κάτω από το νερό.

Λίγο πιο πέρα, ο παλιός νερόμυλος που ακριβώς από κάτω αναβρύζει νερό γλυκό πηγής..

Και με μία διαδρομή όλο ελαιόδεντρα και ωραία θέα, φτάνουμε και στο Γαλαξίδι ...

Η διανυκτέρευσή μας μετά το γάμο έγινε σε ένα ξενοδοχείο με πολύ όμορφο προαύλιο χώρο ..

Αλλά και 2 χειροτεχνίες που θεώρησα σκόπιμο να τις φωτογραφήσω γιατί μου άρεσαν..... ένα τραπεζάκι ζωγραφιστό και μία πέτρα επίσης για να στερεώνει την πόρτα απ τον αέρα .....

Ε.... κι αφού ψωνίσαμε και το κάτι τις μας από το ξενοδοχείο, ξέρετε ..... διάφορα καλούδια φτιαγμένα με τοπικά προιόντα, δηλαδή λικεράκια,γλυκάκια ...... πήραμε το δρόμο της επιστροφής ..

Πάνω στο δρόμο Αλίαρτος-Θήβα, ο ιστορικός Πύργος της Αλιάρτου που στέκει ακόμα αγέρωχος πάνω από τη σπηλιά ...

Και βέβαια αυτή η πανέμορφη εικόνα με τα σπαρμένα χωράφια στον κάμπο της Θήβας που είναι λες και βλέπεις ένα πάπλωμα patchwork της φύσης !!!!!!

Και μ αυτές τις εικόνες θα σας αφήσω μέχρι νεωτέρας !!!

Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια συμπαράστασης και σας φιλώ !!!!!